de bodemverontreinigingproblematiek in Nederland is te groot om binnen een redelijke termijn volledig opgelost te worden. Als gevolg van wijzigingen in het bodembeleid is een aantal opties zoals nauwkeurige prioritering door gebruik te maken van locatiespecifieke risicobeoordelingtechnieken, het treffen van maatregelen ( saneren, aangepast bodembeheer) op vervuilde locaties die afgestemd worden op het bodemgebruik, en afstemming van het bodemgebruik op de bodemkwaliteit, duidelijk in beeld gekomen.
Deze notitie schets uitgangspunten die gehanteerd worden bij de locatiespecifieke beoordeling van ecologische risico’s en bij de ontwikkeling van beslissingsondersteunende systemen.
Belangrijke elementen zijn:
De verschillende elementen en de onderlinge verbanden worden nader uitgewerkt.
Hoewel ecosystemen gekenmerkt worden door zeer complexe structuren en functies, is het mogelijk om deelelementen te onderscheiden waarop de ecologische beoordeling geconcentreerd wordt. In die zin hoeft ecologische risicobeoordeling niet per definitie ingewikkeld te zijn en kan (afhankelijk van de gewenste nauwkeurigheid) een simpel instrumentarium ingezet worden waarmee grofweg ecologische effecten bepaald kunnen worden om tot een optimale inrichting van het gebied te komen, zonder noodzaak tot saneren. Anderzijds kan het beoordelingskader gebruikt worden om te bepalen of een relatief kleine ingreep kan leiden tot een sterke ecologische kwaliteitsverbetering van de bodem met betrekking tot het bodemgebruik.
De in deze notitie beschreven uitgangspunten voor locatiespecifieke risicobeoordeling zullen in de praktijk nader vorm gegeven moeten worden. Aan de hand van enkele representatieve locatiestudies kan gestart worden met de implementatie van deze basisbenadering.