Aerobe afbraak van VOCl is een biologisch proces waarbij VOCl door micro-organismen onder zuurstofrijke condities (zuurstof concentratie > 1 mg/l) wordt omgezet in onschadelijk afbraakproducten. Aerobe abraak kan zowel via oxidatieve dechlorering als co-metabole dechlorering plaatsvinden.
Oxidatieve dechlorering
De bacteriën wenden de verbinding aan als voedingsstof (elektronendonor), waarbij zuurstof als elektronenacceptor optreedt. Dit is waargenomen voor 1,1,1-TCA, 1,2-DCA, CA, 1,1-DCA, VC, DCM en CM. Er zijn aanwijzingen dat dit ook geldt voor cis-DCE. Indien er sprake is van een verontreiniging met PER én er is zuurstof aanwezig, dan is afbraak van PER niet mogelijk.
Co-metabole dechlorering
Bacteriën die groeien op methaan, etheen, ethaan, butaan, propaan, maar ook op fenol en tolueen (als primaire groeistof = elektronen-donor) produceren het enzym mono- of di-oxygenase. Deze enzymen zijn weinig substraatspecifiek en vertonen daarom ook ‘afbraakactiviteit’ voor VOCl, zoals TRI, cis-DCE, VC, 1,1,1-TCA, 1,1-DCA, 1,2-DCA, CA, TCM (chloroform), DCM en CM. Aan deze reactie ontleent een bacterie geen energie voor de groei (metabolisme), want het is een toevallige bij-reactie (co-metabolisme). De reactie verloopt sneller naarmate de stoffen minder chlooratomen bevatten. Dit is dus precies omgekeerd aan de situatie bij reductieve dechlorering! De co-metabole afbraak van chloorethenen verloopt via epoxidevorming. De gevormde chlooretheenepoxides zijn instabiel en vallen na verloop van tijd spontaan uiteen in gechloreerde en niet gechloreerde zuren, alcoholen en aldehydes die snel verder worden afgebroken. Als de (giftige) epoxides in te grote hoeveelheden vrijkomen, kunnen zij remmend werken op de aanwezige bacteriën.