Fenton’s reagens wordt vooral ingezet als er sprake is van grote verontreinigingsvracht (bronverwijdering). Fenton’s reagens is een combinatie van waterstofperoxide en tweewaardig ijzer. Het tweewaardig ijzer fungeert als katalysator voor de oxidatie van verschillende verbindingen met behulp van waterstofperoxide. Hierdoor ontstaan (zeer) reactieve hydroxylradicalen volgens onderstaande reactie:

H2O2 + Fe2+OH* + OH- + Fe3+

De kracht van de gevormde hydroxylradicalen schuilt in het verbreken van C=C, C-C en C-H bindingen, welke volop aanwezig zijn in organische verontreinigingen. De ringstructuur van aromatische verbindingen worden makkelijker aangepakt dan de ketens van alifatische verbindingen. Het reageert snel en levert vaak volledige afbraak op met als eindproducten H20 en CO2. Door de exotherme reacties wordt vaak ook product gemobiliseerd (dampen). Deze saneringsmethode wordt daarom vaak toegepast in combinatie met bodemluchtafzuiging. Nadeel van Fenton's reagens is dat de pH van het te behandelen gebied eerst omlaag gebracht moet worden (pH<4) voordat de reactie met het tweewaardig ijzer op gang komt. 

Modified Fenton’s Reagens

Bij de modified Fenton's reagens is de waterstofperoxide in een soort gel verpakt, waardoor deze minder snel reageert, langer actief blijft en bij hogere pH actief z’n werking behoudt. De reactiekracht neemt er wel wat door af. Bij inbreng van waterstofperoxide zal een (groot) deel van de ingebrachte oxidanten door zelfontleding vervallen naar zuurstof. Deze ingebrachte zuurstof zal tevens een positieve werking hebben op de natuurlijke afbraak. Aangetoond is dat chemische oxidatie de bodem niet steriliseert, en dus eerder een positief effect heeft op de biologische afbraakprocessen.

Chemische oxidatie met ozone en perozone