Maatschappelijke ambities voor gebruik en bescherming van de ondergrond kunnen worden verdeeld in [1]:
Dit resulteert in vier maatschappelijke issues [2]:
Regulering en overheidsbeleid
Het toenemend gebruik van de ondergrond vraagt steeds vaker om regulering. Met het convenant bodem zijn verantwoordelijkheden voor boedembeleid verschoven van het Rijk naar de provincies en gemeenten. Het rijk geeft aan dat decentrale overheden een belangrijke rol hebben in het reguleren en koppelen van de ondergrond met bovengrondse ruimtelijke ordening. [1] [3]
Duurzame ontwikkeling van de ondergrond
Bij duurzame ontwikkeling van de ondergrond adviseert TNO [2] om het grondwaterbeheer en het bodembeheer te zien als één systeem in plaats van het opknippen in afzonderlijke systemen. Dit vereist ook een nieuw type systeemkennis. Een tweede aanbeveling geeft de noodzaak aan van een visie van de overheid voor het benutten van bodemenergie. Het formuleren van een helder afwegingskader met criteria voor bedrijfseconomische en maatschappelijke baten van de benutting van bodemenergie is noodzakelijk. Verder wordt geadviseerd om ecosysteemdiensten te koppelen aan ruimtelijke functies, zodat de meerwaarde beter kan worden aangetoond én benut. Ook dit vereist een kennisimpuls. Tot slot raadt TNO aan om bij ondergronds bodemgebruik een afwegingskader op te stellen waarmee bestemmingen worden toegekend en reserveringen worden gemaakt voor ruimtelijke functies in de ondergrond.
Referenties