In de afgelopen jaren is het denken over het omgaan met water in stedelijke gebieden sterk ontwikkeld. In het verleden werd water in de stad beperkt aangelegd omwille van de ruimteclaim. Tegenwoordig worden de vele mogelijkheden van water in de stad onderkend en krijgt het water bij de inrichting van nieuwe stedelijke gebieden een steeds prominentere rol. [1]
Waterbeheer in de stad
Particuliere eigenaren, gemeente, waterschap en provincie hebben ieder eigen verantwoordelijkheden en mogelijkheden in het treffen van maatregelen bij grondwateroverlastproblemen [3]:
- De particulier is verantwoordelijk voor de goede staat van zijn eigendom. Hij zorgt voor bouwkundige of waterhuishoudkundige voorzieningen op het eigen terrein en voor de eigen woning (zoals een vochtdichte vloer of een lekvrije kelder).
- De gemeente is het aanspreekpunt voor de burger. De gemeente behandelt klachten en zorgt voor een doelmatige aanpak van grondwaterproblemen. Pas als aanpak door de particulier niet doelmatig is en de problemen structureel zijn, treft de gemeente in het openbaar gebied maatregelen voor de afvoer van overtollig grondwater.
- Het waterschap zorgt voor de afvoer van door de gemeente of de particulier ingezameld grondwater via het oppervlaktewater en beïnvloedt via het peil van het oppervlaktewater de grondwatersituatie.
- De provincie is verantwoordelijk voor de vergunningverlening voor de onttrekking van grondwater. In de vergunning kan zij voorschriften voor de beëindiging van de onttrekking opnemen.
De gemeente heeft de regie. Bij klachten over grondwateroverlast maakt de gemeente een analyse van oorzaken, gevolgen en mogelijke maatregelen. De maatregelen bepaalt zij zo veel mogelijk in samenspraak met alle betrokken partijen.
Maatregelen voor transport van overtollig grondwater in het openbare gebied komen voor rekening van de gemeente en kan zij bekostigen uit de rioolheffing. Ook kan zij kiezen om de kosten via een exploitatieovereenkomst of een baatbelasting geheel of gedeeltelijk te verhalen op degenen die gebaat zijn bij de maatregelen.
De gemeente legt haar grondwaterbeleid vast in het Gemeentelijk Rioleringsplan.
Peilbeheer in de stad en paalrot
Paalrot ook wel palenpest geheten, is een benaming voor een schimmelaantasting door droogstand van houten funderingen of een bacteriële aantasting van grenenhouten heipalen door een anaerobe pseudomonas-bacterie.
Houten funderingen zijn oorspronkelijk gebouwd op 10-50 cm onder de van nature laagst voorkomende grondwaterstand. Het hoogste punt van het funderingshout werd door de gemeenten vastgelegd in de bouwvergunning of proefheistaat ten opzichte van NAP. Door allerlei oorzaken is de laagste grondwaterstand dermate gedaald dat het bovenste deel van de houten fundering boven het grondwater uitsteekt - droog komt te staan- en wegrot. Oorzaken van te lage grondwaterstand zijn. onder andere, lekke drainerende riolen, te laag afgestelde drainages, bronbemaling, verlaging van oppervlaktewater en grondwateronttrekking.
Referenties
- Waterschap Hunze en Aa's, Stedelijk Waterbeheer. Available from: http://www.hunzeenaas.nl/Themas,Stedelijk-waterbeheer.html
- Wikipedia, Paalrot. Available from: http://nl.wikipedia.org/wiki/Paalrot
- Rioned, Grondwater. Available from: http://www.riool.net/riool/pages/showPage.do?instanceid=31&itemid=2389&style=default