Go Search
Verdergaan naar hoofdinhoud
 
  Soilpedia
Home Soilpedia
Bibliotheek
Projecten
  
Soilpedia > Wikipagina's > Vluchtige alifatische chloorkoolwaterstoffen  

Wikipagina's: Vluchtige alifatische chloorkoolwaterstoffen

menu

Binnen de groep chloorkoolwaterstoffen komen in Nederland vluchtige alifatische chloorkoolwaterstoffen (VOCl) het meest voor als bodemverontreiniging. VOCl zijn verbindingen met een open koolstofskelet (geen ringstructuren) gebonden met één of meer chlooratomen.
Voorbeelden van vluchtige alifatische chloorkoolwaterstoffen (VOCl)
Figuur 1.
 
 
VOCl productie en gebruik
 
Jaarlijks worden enorme hoeveelheden vluchtige chloorkoolwaterstoffen door de mens geproduceerd en gebruikt.  Het grootste volume daarvan wordt ingenomen door 1,2-dichloorethaan (1,2-DCA), dat in 1794 werd uitgevonden door vier Nederlandse vrienden (Gezelschap der Hollandsche Scheikundigen). Deze stof werd daarom vroeger ook wel Dutch Oil genoemd. 1,2-DCA wordt gebruikt als basis voor de productie van PVC en voor de productie van tetrachlooretheen en trichlooretheen. In 2002 werd in Europa circa 260.000 ton gechloreerde oplosmiddelen gebruikt. Deze hoeveelheid neemt sindsdien jaarlijks met circa 5% af als gevolg van strengere regelgeving, deskundiger en bewuster gebruik, recycling en het werken in gesloten systemen. Er is bijvoorbeeld ook minder vraag naar een stof als tetrachlooretheen, omdat het hieraan ontleende Freon (koelvloeistof en drijfgas) niet meer mag worden geproduceerd. Voor stoffen als 1,1,1-trichloorethaan (1,1,1-TCA) en tetrachloormethaan (TETRA) geldt een totaalverbod op alle toepassingen, behalve als grondstof of technische hulpstof.
 
Bij de productie en gebruik van VOCl is in het verleden nogal eens wat misgegaan en is op 10.000 locaties een bodemverontreiniging met deze verbindingen ontstaan. Binnen de groep met VOCl verbindingen nemen tetra- of perchlooretheen (PER), trichlooretheen (TRI), 1,1,1-TCA en 1,2-dichloorethaan (1,2-DCA) een belangrijke plaats in. Stoffen die ook nog genoemd kunnen worden in dit verband zijn de veel in de landbouw o.a. als aardappelontsmettingsmiddel toegepaste 1,2-dichloorpropaan (1,2-DCP) en 1,3-dichloorpropeen, en stoffen als dichloormethaan (DCM) en TETRA. Vanwege het gedrag van VOCl in de bodem zijn dit vaak moeilijk te saneren verontreinigingen die daardoor bovendien onze strategische drinkwatervoorraden bedreigen.    
 
VOCl eigenschappen
 
De VOCl hebben de volgende belangrijke eigenschappen:
  • de stoffen hebben een lage absolute oplosbaarheid in water, maar dat is nog altijd zeer hoog in vergelijking tot bodemsaneringsnormen (de oplosbaarheid van PER is ‘maar’ 150.000 μg/l, maar de interventiewaarde van PER is 40 μg/l!);
  • de relatieve dichtheid (g/cm3) is groter dan water (dichtheid = 1). Indien deze stoffen als puur product (zogenaamde Dense Non-Aqueous Phase Liquid) in de bodem terechtkomen, kan onder invloed van de zwaartekracht dichtheidsstroming optreden (‘zaklagen’);
  • de adsorptie coëfficiënt (Koc) is laag, hetgeen betekent dat zij relatief weinig aan organische stof hechten in de bodem en dus relatief mobiel zijn in opgeloste vorm;
  • het zijn relatief vluchtige stoffen (met relatief lage dampspanning);
  • het zijn apolaire stoffen die makkelijk oplossen in vetweefsel en waarin vet ook makkelijk oplost. Vanwege dit laatste aspect worden deze stoffen vaak ook gebruikt als reinigings- en ontvettingsmiddel.
  • onder natuurlijke omstandigheden breken deze stoffen langzaam af in de bodem;
  • het zijn apolaire stoffen die makkelijk oplossen in vetweefsel en waarin vet ook makkelijk oplost. Vanwege dit laatste aspect worden deze stoffen vaak ook gebruikt als reinigings- en ontvettingsmiddel.

Zie voor (natuurkundige) parameters van veelvoorkomende VOCl zie VOCl tabel

 

Bronnen van VOCl verontreiniging

 

Als gevolg van een veelheid aan menselijke activiteiten zijn met name in de afgelopen eeuw VOCl, vaak ook door onwetendheid, in de bodem terechtgekomen. Als gevolg van bewustwording en regelgeving zijn echter in de afgelopen twintig jaar de emissies naar de bodem sterk ingedamd. 

 

Zie verder Welke bronnen van VOCl verontreiniging te onderscheiden zijn

 

VOCl voorkomen en verspreiding in de bodem

VOCl kan in de natuur worden afgebroken via biologische afbraakmechanismen (en eventueel abiotische afbraak mechanismen). De natuurlijke biologische afbraak is het gevolg van het metabolisme van micro-organismen en is afhankelijk van milieuomstandigheden zoals pH, temperatuur, redoxpotentiaal, aanwezigheid van andere verontreinigingen, de beschikbaarheid van nutriënten en elektronendonoren- /acceptoren de aanwezigheid van geschikte bacteriën.
 
 
De wijze van voorkomen en verspreiden van VOCl in de bodem en het ecosysteem is sterk afhankelijk van de eigenschappen van VOCl en de bodemprocessen. Bij de verspreiding van VOCl in de bodem spelen de volgende processen een rol:
  • Natuurlijke afbraak
  • Dichtheidsstroming
  • Verdamping en diffusie 
  • Convectief transport
  • Adsorptie en retardatie
  • Dispersie

Zie verder Hoe de VOCl verspreiden in de bodem

Voor technieken om VOCl uit de bodem te verwijderen zie verder: VOCL saneringstechnieken